Goranski park - istorijat

U jesen 1969 godine na inicijativu Pokreta gorana Bečej zasađene su prve sadnice u Goranskom parku u Bečeju - crnog bora(30.000 kom), smrče(28.000 kom) i ariša(2.000 kom). Krajem sedamdesetih godina u Parku je bilo 120.000 sadnica sa 65 različitih vrsta četinara, lišćara i ukrasnog bilja. Rasadnik se na inicijativu Miše Pejovića i njegovih neposrednih saradnika polako pretvarao u predivan park u kome su sadjene i egzotične vrste, pa se ukupan broj različitih vrsta drveća i žbunja popeo na 80. U periodu od 15 godina(do 1985) iz rasadnika je izvađeno i zasađeno oko 400.000 raznih sadnica četinara, lišćara, i ukrasnog bilja na teritoriji opštine Bečej. U tom periodu u rasadniku se nalazilo oko 80.000 raznih vrsta četinara, lišćara i ukrasnog bilja – godišnje. Izgradjen je Dom gorana, izbušen je bunar velikog kapaciteta sa utapajućim pumpama i podzemnim cevima koje su služile za zalivanje. Ukupna površina rasadnika i parka iznosila je 11.5 ha. Svake godine je u rasadniku i parku radilo oko 4000 pionira , omladine školskog uzrasta , kao i izvestan broj starijih gorana.

Goranski park - danas

Danas u Goranskom parku ima oko 2300 stabala i približno 80 vrsta. U parku se mogu pronaći stabla stara gotovo pola veka. Ima izuzetnih primeraka: crnog bora, graba, hrasta lužnjaka, crne topole, belih vrba , bele topole… U parku se mogu videti i različite vrste ukrasnog bilja, i žbunja, samoniklih gljiva, ali i autohtona fauna i slučajni “posetioci”: srna, zec, veverica, vilin konjic, detlić, sova… Parkom upravlja Pokret gorana Bečej uz podršku Opštine Bečej i JP Komunalac Bečej.